|
In de beschouwing van de economische ontwikkelingen in Nederland en daarbuiten, wordt regelmatig gesproken over de noodzaak van innovatie. In het engelstalig jargon wordt wel gesproken over de verandering van de information worker naar innovation worker. Van het informatie tijdperk groeien wij naar de conceptual age.
Er bestaat voor ieder werk een tweedeling : het proces en de inhoud. Ten aanzien van het innovatie proces mogen wij ons verblijden met een overvloed aan management informatie die gericht is op innovatie strategie, veelal afkomstig uit landen als Japan en de Verenigde Staten. Directies kunnen putten uit een veelheid van management consultants die toekomst scenario’s weten te schetsen, compleet met foresight studies over meerjarige markt ontwikkelingen.
Als wij op zoek gaan naar het antwoord op hoe wij tot innovatie kunnen komen, dan vinden wij in de literatuur overwegend wat wij zouden moeten doen, het gaat dan over de richting zoals technische-, sociale of strategische innovatie. Het is management informatie, maar veel minder gaat het over hoe de technici van deze bedrijven de beoogde resultaten zouden kunnen behalen en wat daarin de best practices zijn. Managers lijken zich daarover niet al te druk te maken. Men veronderstelt dat het een kwestie is van taakstelling aan de technici. Getalenteerde mensen, dat wel, hoe hoger opgeleid des te beter. Hei sessies, brainstorms en andere creativiteit enablers moeten de zaak op gang helpen. De technici en wetenschappers die zich met de inhoud bezighouden staan echter meestal met lege handen. Hoe komen zij nu tot die doorbraak die de directie zo broodnodig acht voor de toekomst? Wie geeft nu het echte antwoord en hoe komt dat tot stand?
|
In de industrie zijn in de afgelopen veertig jaar verschillende methoden ontwikkeld om tot een hogere effectiviteit en efficiency in bedrijfs processen te komen. Enkele daarvan hebben tot een ware doorbraak geleid; zo heeft autofabrikant Toyota wereldfaam verworven met haar Toyota Production System welke later door vele andere bedrijven is overgenomen onder de naam LEAN. In dergelijke gevallen stoelde het succes van de gevonden methode op het benutten van nog ongebruikte bronnen in het bestaande voortbrengingsproces. Een geheel nieuwe kijk op de zaak leidde tot een fundamenteel nieuwe aanpak met bijbehorend succes.
Bij het ontwerp van nieuwe producten en productieprocessen maken technici gebruik van de combinatie van hun kennis, ervaring en talent. Deze drie aspecten bij elkaar voeden onze intuïtie. Creativiteit en intuïtie zijn voor de meeste technici de enige gereedschappen om tot oplossing van innovatie vraagstukken te komen. Ons idee is dat het niet zozeer de zgn. high-tech is of het bijzondere talent. De realiteit is dat innovatie gaat over het vermogen om problemen op te lossen en waarbij het niet gaat om de meest getalenteerde medewerkers te laten schitteren, maar om de gemiddelde medewerker in staat te stellen om goede prestaties te laten behalen. Daarvoor heb je een operating system voor innovatie nodig. Dit is geen silver bullet maar een systematische methode, waarin creativiteit geen psychologie is maar een exacte wetenschap. Deze bestaat: hij heet TRIZ. TRIZ is een methodologie. Deze is te beschouwen als ‘the next big thing’ na de introductie van Lean, Six Sigma en de Theory of Constraints. Het is een nieuw stuk in de innovatie puzzel.
|
