Home I-TRIZ Risico management
Afdrukken E-mail

Anticipatory Failure Determination® (AFD)

Feiten over AFD
AFD en andere technieken
AFD-software

Feiten over AFD

Wat is Anticipatory Failure Determination® (AFD)?

Anticipatory Failure Determination is een I-TRIZ-toepassing die speciaal is ontwikkeld voor:

  1. Foutanalyse -- Een systematische procedure voor het vaststellen van de basisoorzaken van een fout of ander ongewenst verschijnsel in een systeem en het tijdig aanbrengen van correcties.
  2. Foutvoorspelling -- Een systematische procedure voor het vooraf vaststellen en daarna voorkomen van mogelijke gevaarlijke of schadelijke gebeurtenissen in een systeem.

Wat is het verschil tussen AFD® en andere methoden voor foutanalyse?

Een systeem waarin fouten hebben gezeten of waarin fouten kunnen optreden vormt een ‘gebrekkig gedocumenteerd’ gebied. De reden? Er wordt maar weinig informatie gepubliceerd over negatieve gevolgen met onbekende oorzaken of over de oorzaken van gevaarlijke of schadelijke fouten. Vaak wordt zulke informatie zelfs opzettelijk achtergehouden.

Zonder de juiste informatie is het moeilijk om de bestaande of mogelijke basisoorzaken vast te stellen. Daar valt dan alleen maar naar te gissen, zoals dat bij traditionele foutmethoden het geval is.

AFD neemt dit struikelblok weg met een ongeëvenaard effectief model dat uit drie kernstappen bestaat:

Stap 1: Keer het probleem om

Voor foutanalyse: in plaats van de vraag “Waarom deed de fout zich voor?” te stellen, is het beter om je af te vragen “Hoe kan ik de fout laten ontstaan?”

Voor foutvoorspelling: in plaats van de vraag “Welke fouten kunnen zich voordoen?” te stellen, is het beter om je af te vragen “Hoe kan ik alle mogelijke gevaarlijke of schadelijke fouten laten ontstaan?”

Tegenwoordig kunnen we gebruikmaken van een schat aan informatie op basis van een concept waarvan uitvinders al sinds mensenheugenis profiteren: hoe we iets kunnen laten gebeuren. Met andere woorden, we hebben van een foutprobleem een inventief probleem gemaakt.

Stap 2: Stel fouthypothesen vast. Zoek een manier om bekende of potentiële fouten opzettelijk te laten ontstaan.

Stap 3: Maak gebruik van middelen. Stel vast of het systeem over alle onderdelen beschikt die nodig zijn om de hypothese te realiseren of dat die onderdelen van aanwezige onderdelen kunnen worden afgeleid.

Zijn de vereiste stoffen en materialen aanwezig?
Is de vereiste energie aanwezig of kan die worden geproduceerd?
Is er genoeg tijd voor de fout om te ontstaan?
Is er genoeg beschikbare ruimte voor de fout?
... en meer

Het resultaat: Geen giswerk meer

[naar boven]

[naar boven]

AFD en andere technieken

 

 

Wat is het verschil tussen AFD en traditionele foutpreventietechnieken?

Het belangrijkste verschil tussen AFD en traditionele technieken zoals Failure Mode and Effects Analysis (FMEA) en Hazard and Operability Analysis (HAZOP) is het perspectief van waaruit potentiële fouten worden vastgesteld. Bij traditionele technieken is er sprake van een lineair foutvoorspellingsproces, dat begint met de verwoording van de functie of functies van het systeem en eindigt met wat er kan gebeuren als er een fout (afwezigheid) ontstaat in de werking van de functies. Met andere woorden, de analytische redenering volgt de bedoeling van het ontwerp. Van een potentiële fout worden het gevolg, de waarschijnlijkheid en de opsporingsmogelijkheden vastgesteld. Zodra deze parameters zijn gekwantificeerd (vaak zeer subjectief), wordt een risicoberekening uitgevoerd. Als het risico onaanvaardbaar groot wordt geacht, kunnen wijzigingen in het ontwerp en de opsporingsmogelijkheden worden voorgesteld.

Op het eerste gezicht lijkt dit een logisch proces. De traditionele benaderingen hebben echter een aantal structurele zwakheden. De eerste zwakheid zit in het proces waarmee fouten worden vastgesteld. De manier waarop fouten worden vastgesteld, is in feite een brainstormoefening die begint met onderzoek naar de fouten die zich ‘kunnen’ voordoen. Dit proces lijdt aan hetzelfde syndroom als het oorspronkelijke ontwerpproces van het product: psychologische inertie. Omdat de analyse van potentiële fouten bovendien in dezelfde geestelijke context plaatsvindt als het ontwerpproces, rijst de vraag hoe objectief deze benadering is. Technici geven niet graag toe dat hun ontwerpen foutgevoelig zijn. Het tweede nadeel van traditionele benaderingen is dat de foutanalyse op de bedoelde of de ontworpen functie is gebaseerd. ‘Verboden’ functies worden buiten beschouwing gelaten. Een pistool is bijvoorbeeld bedoeld om een kogel mee af te schieten. Foutanalyses zijn dan ook gebaseerd op de oorspronkelijke bedoeling van het ontwerp. Het was niet de bedoeling van de ontwerpers om een wapen te ontwerpen waarmee kinderen hun klasgenoten zouden neerschieten. Deze verboden functie valt buiten het bereik van traditionele foutpreventietechnieken. Ten slotte moeten ten behoeve van de volledigheid functies niet alleen op basis van een onbedoelde werking, maar ook op basis van een te beperkte of te uitgebreide werking worden geanalyseerd.

Het grootste nadeel van traditionele benaderingen is echter het ontbreken van een geïntegreerd probleemoplosmechanisme waarmee gebreken van het ontwerp kunnen worden vastgesteld als een reeks ‘inventieve’ problemen. Een inventief probleem wordt gekenmerkt door een inherent conflict. Traditionele technieken voorzien niet in inventieve oplossingen voor ingewikkelde technologische vraagstukken. Met een inventieve benadering worden systeemconflicten onmiddellijk herkend en aangepakt. Bij traditionele benaderingen wordt een te riskant geacht ontwerp aangepast met een aantal ontwerp- of herontwerpiteraties en worden als lapmiddel detectiesystemen herontworpen. Wanneer het systeemgebrek niet als een inventief probleem wordt gedefinieerd, is het resultaat veelal een duur, nieuw ontwerp of de toevoeging van compenserende hulpsystemen, die het oorspronkelijke ontwerp vaak nog ingewikkelder maken.

AFD bevat geen van bovengenoemde structurele gebreken. Ten eerste is de benadering voor het vaststellen van potentiële fouten omgekeerd aan die van de traditionele methode. De kracht van de AFD-techniek is juist dat fouten opzettelijk worden ‘uitgevonden’. De technicus moet de rol van subversieveling spelen en fouten bedenken, veroorzaken en creëren. Als het gaat om fouten uit het verleden, biedt het analytische proces de uitdaging om die zelf te bedenken. Ten behoeve van toekomstige foutpreventie worden op logische wijze de rampzaligste fouten die men zich kan voorstellen bedacht of gecreëerd.

In beide gevallen keert de technicus het vraagstuk om. Het voordeel hiervan is vergelijkbaar met dat van een advocaat die officier van justitie wordt. De potentiële gebreken van het systeem worden bekeken vanuit een perspectief waarin de zwakheden van het systeem worden uitgebuit. Vanzelfsprekend kan het team of de persoon in kwestie betere maatregelen nemen als alle gebreken van het systeem zijn beschreven.

AFD heeft ook een geïntegreerde probleemformuleringsmachine om TRIZ ten volle te kunnen benutten. Foutpreventie verandert van een defensieve in een offensieve ‘inventieve’ oefening, waardoor een naadloos proces van foutvaststelling en -preventie ontstaat.

Het proces is zo effectief dat gebruikers soms teleurgesteld zullen zijn in hun systeem, dat zoveel nadelen blijkt te hebben dat het een wonder lijkt dat het überhaupt werkt. Dat is normaal, maar het gaat om potentiële fouten die de technisch analist dient te voorkomen.

[terug]

In welk opzicht verschilt AFD van traditionele foutpreventietechnieken?

Vergelijkende criteria

Traditioneel (FMEA)
AFD
Doel van de techniek
  • Potentiële foutmodussen vaststellen en de ernst van de gevolgen beoordelen
  • Kritische en significante kenmerken vaststellen
  • Potentiële gebreken in het ontwerp en het proces rangschikken
  • Wegnemen van gebreken in het product en het proces
  • Vorige fouten analyseren en deze fouten kunnen ‘bedenken’
  • Een uitputtende lijst van potentiële foutscenario’s en negatieve, schadelijke of ongewenste gevolgen of verschijnselen vaststellen
  • In het proces van de probleemanalyse de vraag waarom een fout zich heeft voorgedaan omzetten in de vraag hoe een fout kan worden gecreëerd
  • Alle TRIZ-functies inzetten om vernieuwende oplossingen te ontwikkelen
Toepassingsgebieden
  • Systeem-, product- en procesontwerp
  • Systeem-, product- en procesontwerp
Analytische hulpmiddelen
  • Vorige FMEA’s, expertise met betrekking tot het onderwerp, interne technische gegevens en garantiegegevens, de logica van het FMEA-proces
  • Hetzelfde als FMEA plus zorgvuldige probleemformulering en inventieve analogieën, met gebruik van inventieve uitgangspunten, standaardoplossingen en het inbouwen van systeem- en omgevingsbronnen
Afrondingsproces
  • Over het algemeen lineair, op basis van de bedoeling van het ontwerp
  • Iteratief en ‘omgekeerd’ of subversief, door te onderzoeken hoe fouten opzettelijk kunnen worden gecreëerd
Grondigheid van de analyse
  • Redelijk tot goed, afhankelijk van de striktheid van de toepassing en het kennisniveau van het team/de persoon
  • Goed tot uitstekend vanwege de toegang tot het AFD-kennisbestand, inventieve uitgangspunten van TRIZ, probleemformulering en analyse van alle middelen

AFD kan worden gebruikt als een stand-alone foutvoorspellings- en foutpreventietechniek of als verbetering van traditionele methodieken. Bijvoorbeeld ...

[terug]

Het inbouwen van AFD in het FMEA-proces

FMEA-stap Integraal AFD-onderdeel
Potentiële foutmodus

Foutvoorspellingsmodus van AFD:

  • Oorzaak- en gevolgdiagrammen voor het systeem (subsysteem, onderdeel)
  • Automatische omgekeerde probleemformulering
  • Automatische toegang tot het AFD-kennisbestand (controlelijsten en functies)
Potentiële gevolgen van de fout

Toegang tot het AFD-kennisbestand, en met name de volgende controlelijsten:

  • De weerstand van het systeem tegen een bepaald gevolg wegnemen
  • Het systeem kwetsbaar maken
  • De fout intensiveren
  • De fout maskeren
Potentiële oorzaken/foutmechanismen

Toepassing van de foutanalysemodus van AFD, en met name:

  • Oorzaak- en gevolgdiagrammen voor het systeem (subsysteem, onderdeel)
  • De fout lokaliseren
  • Automatische omgekeerde probleemformulering
  • Automatische methoden vaststellen voor het creëren van de fout
  • Vaststellen welke onderdelen nodig zijn voor het creëren van de fout
  • Onderdelen van de fout zichtbaar maken binnen de systeembronnen
  • Automatische toegang tot het AFD-kennisbestand, en met name de volgende controlelijsten:
    • Typische bronnen van groot gevaar
    • Een onschadelijk object veranderen in een bron van gevaar
    • Een beschikbaar schadelijk gevolg intensiveren
    • De weerstand van het systeem tegen een bepaald gevolg wegnemen
Aanbevolen maatregelen

Toepassing van de foutpreventie- of fouteliminatiemodus van AFD, en met name:

1. Automatische probleemformulering

2. Automatische toegang tot het AFD-kennisbestand, en met name de volgende functies:

  • De oorzaken van de fout wegnemen
  • De bron van de schade wegnemen of de eigenschappen ervan veranderen
  • Het schadelijke gevolg veranderen
  • Het schadelijke gevolg tegengaan
  • Het systeem isoleren tegen het schadelijke gevolg
  • De weerstand van het systeem tegen het schadelijke gevolg verbeteren
  • Het beschadigde object veranderen of vervangen
  • Het schadelijke gevolg lokaliseren
  • Het schadelijke gevolg beperken
  • Gebreken inbouwen
  • Tijdelijk gebruikmaken van het schadelijke gevolg
  • Detectie mogelijk maken

[terug]

Vergelijking tussen FMEA, AFD en FPDS

FMEA stap AFD-kenmerken
2.Functies definiëren

In het AFD-proces begint deze stap met de definitie van de primaire nuttige functie voor het ‘ideale’ systeem.

Hierdoor ontstaat een hiërarchisch diagram van de oorzaak-gevolgwerking dat tijdens het gehele proces zal worden gebruikt om foutvoorspellings- en foutpreventiescenario’s te formuleren.
3. Foutmodussen vaststellen

Het AFD-proces is robuuster, omdat:

  • er een uitgebreid kennisbestand is met behulp waarvan potentiële fouten kunnen worden vastgesteld
  • de foutmodussen aangeduid worden als oorzaak- of gevolgfouten (NB: wat op het ene niveau een oorzaak is, kan op het andere niveau een gevolg zijn)
  • de aanbevelingen voor het aanpakken van fouten gebaseerd zijn op een automatische vaststelling van de plaats ervan in de oorzaak- en gevolghiërarchie
  • de aanbevolen aanpak van de fout afhankelijk is van de aanduiding van de fout als oorzaak of gevolg
  • AFD oorzaken en gevolgen onderscheidt en een uitgebreid kennisbestand heeft, als gevolg waarvan de aandacht wordt gevestigd op de plaatsen in het systeem waar fouten die de veiligheid in gevaar brengen zich het vaakst voordoen
4. Het gevolg beschrijven
  • Met AFD worden gevolgen en aanbevelingen automatisch vastgesteld door extrapolatie op basis van het kennisbestand over het creëren en veroorzaken van fouten.
  • Het genereren van oorzaak wordt mogelijk gemaakt door een reeks ‘gerichte’ opdrachten (bijbehorende controlelijsten en functies).
  • De opdrachten versterken het analytische of het brainstormproces, omdat het denkproces wordt aangestuurd en niet vrij is.
  • De opdrachten tonen niet alleen aan hoe een fout kan worden gefabriceerd, maar ook hoe deze kan worden geïntensiveerd of tot nader order kan worden verborgen en hoe de subtielste versie van een fout kan worden gemaakt.

4a. Ernst
  • Het is mogelijk om bij het bepalen van de ernst de traditionele FMEA-classificaties te gebruiken.
  • AFD duidt fouten op twee manieren aan, bijvoorbeeld als ‘heel gevaarlijk’ en ‘niet heel gevaarlijk’.
  • Deze AFD-stap bevat ook de logica van stap 5a van FMEA, ‘Kans dat de fout zich voordoet’.
  • De integratie van ernst en waarschijnlijkheid in deze fase van het proces zorgt ervoor dat het verdere onderzoek zich in een later stadium op de gevaarlijkste scenario’s richt.

4b. Classificatie
  • FMEA-aanduidingen kunnen worden gebruikt.
  • AFD besteedt speciale aandacht aan de gevaarlijkste onderdelen of subsystemen (aandachtspunten).
5. Oorzaken vaststellen
  • Op dit punt wijken het traditionele FMEA en AFD sterk van elkaar af.
  • AFD hanteert de ‘omgekeerde’ benadering voor het vaststellen van fouten. Met andere woorden, er worden potentiële fouten bedacht. De belangrijkste vraag is feitelijk: hoe kunnen we een fout laten ontstaan?
  • Fouten worden gecreëerd door alle beschikbare systeem- en omgevingsbronnen te inventarisen die in bepaalde combinaties de fout kunnen veroorzaken. Analyse van de middelen is meestal geen onderdeel van het traditionele FMEA, waardoor ongebruikelijke combinaties van causale factoren vaak over het hoofd worden gezien.
  • Het voordeel van het bedenken van fouten in plaats van oplossingen is dat de analyse zich op de belangrijkste aspecten van het systeem richt en de psychologische inertie wordt doorbroken.
  • De omgekeerde analyse biedt nog een subtiel voordeel: de analyse van potentiële oorzaken verplaatst zich van een gebied met gebrek aan informatie (het systeem waarin de fout optreedt) naar een gebied met veel informatie (gebieden waar hetzelfde verschijnsel met een nuttig doel opzettelijk wordt veroorzaakt).

5a. Waarschijnlijkheid dat de fout zich voordoet
  • AFD combineert dit met stap 4a, Ernst.
6. Detectiemethoden
  • De logica van AFD is gelijk aan die van FMEA: hoe detectiemethoden kunnen worden voorkomen, geëlimineerd of versterkt.
  • Het AFD-proces kan ook op detectiemethoden worden toegepast om te ontdekken op welke mogelijke manieren fouten ontstaan in detectiesystemen.

6a. Effectiviteit van de detectie
  • Hetzelfde als bij FMEA.
7. Prioriteitscijfer van het risico
  • Op dezelfde manier berekend als bij FMEA.
8/8a. Aanbevolen maatregelen
  • Deze stap wijkt ook behoorlijk af van FMEA, omdat de AFD-software dankzij de Problem Formulator* toegang heeft tot een uitgebreid kennisbestand over het voorkomen en wegnemen van fouten.
9a-d. Genomen maatregelen
  • Met AFD kan worden vastgesteld welke schadelijke gevolgen zich kunnen voordoen wanneer het concept in het bestaande systeem wordt toegepast. Met AFD kan de conceptuele oplossing ook worden verbeterd, wat het implementatieproces vergemakkelijkt.

Figuur 2 dient als leidraad bij het lezen van onderstaande tabel.

FPDS-mijlpaal
AFD-kenmerken
PS2 Met AFD is foutvoorspelling op elk niveau (voertuig, systemen, subsystemen en onderdelen) mogelijk.
S1
  • Herbruikbaarheid: als een onderdeel opnieuw wordt gebruikt en alle problemen met het onderdeel bekend zijn, zijn de preventie- en eliminatie-aspecten van AFD van toepassing.
  • Als de basisoorzaken van een probleem onbekend zijn, wordt de foutanalysemodus van AFD gebruikt om die oorzaken te vinden.
  • De I-TRIZ-methodiek kan ook worden gebruikt om de onderdelen te verbeteren, versterken of perfectioneren.
  • Met AFD kan een nieuwe technologie worden geanalyseerd op eventuele bijwerkingen die schadelijk zijn voor het systeem. Dit wordt gedaan met de volledige of de korte variant van het foutvoorspellingsaspect.
PA Zie bovenstaande vergelijking met FMEA.
PT Met de foutpreventie- of de foutanalysemodus van AFD kunnen onverwachte lokale problemen snel worden opgelost.

[naar boven]

[naar boven]

Anticipatory Failure Determination® (AFD)-software

Anticipatory Failure Determination (AFD®) is in twee softwareprogramma’s ingebouwd:
  • Ideation Failure Analysis -- voor het opsporen van de basisoorzaken van een fout in of een nadelig aspect van een systeem (een product of proces) en het ontwikkelen van oplossingen waarmee de oorzaken worden weggenomen.
  • Ideation Failure Prediction -- voor het voorspellen en voorkomen van alle mogelijke gevaarlijke of schadelijke bijwerkingen van een systeem.

Scherm van de Ideation Failure Analysis-software:

[terug]


Voor wie is de AFD-software bestemd?

AFD-software kan nuttig zijn voor de volgende personen:

  • proces- en technische ontwerpers
  • kwaliteitsfunctionarissen
  • adviseurs op het gebied van techniek en milieu
  • adviseurs op het gebied van fabricage en milieu
  • technici op het gebied van optimalisering
  • studenten
  • iedereen die zijn/haar technisch vernieuwende vaardigheden en denkprocessen wil verbeteren

[terug]

Welke voordelen biedt het gebruik van AFD-software?

AFD-software kan bijdragen aan:
  • verbetering van de kwaliteit en betrouwbaarheid van een proces of systeem
  • verlaging van de garantiekosten
  • verlaging van voor het milieu belastende emissies
  • het aanreiken van een systematische benadering voor het herstellen van potentiële gebreken in het ontwerp
  • verlichting van de kosten en andere zaken die voortvloeien uit aansprakelijkheid
  • het boeken van resultaten die het concurrentievoordeel vergroten
  • verbetering van de vaardigheden in het oplossen van problemen

[terug]

Hoe voert de software de AFD-methode uit?

De AFD® Failure Analysis-software leidt de gebruiker door het volgende proces:

 

  1. Documenteer en analyseer het systeem en de fout met behulp van de foutanalysevragenlijst.
  2. Gebruik de Problem Formulator® om een grafisch model van het systeem/de fout te creëren, het probleem op te sporen en een omgekeerde probleemstelling te formuleren.
  3. Gebruik de bij de omgekeerde probleemstelling behorende I-TRIZ-functies om fouthypothesen te formuleren.
  4. Categoriseer en valideer de fouthypothesen; kies de hypothesen die belangrijk worden geacht.
  5. Gebruik voor elke gekozen hypothese de Problem Formulator om een grafisch model te maken van de basisoorzaak/basisoorzaken van de fout; genereer voor elk model een reeks probleemstellingen.
  6. Ontwikkel foutpreventie- en fouteliminatieconcepten door I-TRIZ-functies te gebruiken die bij het vastgestelde fouttype horen.
  7. Evalueer elk concept; voorspel de mogelijke schadelijke gevolgen en ongewenste nadelen van elk concept en vind daarvoor een oplossing.

 

De AFD Failure Prediction-software leidt de gebruiker door het volgende proces:

 

  1. Documenteer en analyseer het systeem en de fout met behulp van de foutvoorspellingsvragenlijst.
  2. Gebruik de Problem Formulator® om een grafisch model van het systeem te creëren, evalueer het systeem met een reeks controlelijsten en stel de aandachtspunten vast, beschrijf de relaties van het systeem met zijn omgeving en formuleer per aandachtspunt omgekeerde probleemstellingen.
  3. Gebruik de bij elke omgekeerde probleemstelling behorende I-TRIZ-functies om fouthypothesen te genereren voor het systeem en de externe relaties.
  4. Ontwikkel een reeks foutscenario’s (fouthypothesen met verschillende stadia) met behulp van controlelijsten en functies.
  5. Stel per scenario vast welke onderdelen nodig zijn om het te kunnen realiseren en ga met behulp van controlelijsten na of de benodigde middelen aanwezig zijn.
  6. Categoriseer de foutscenario’s op basis van waarschijnlijkheid en gevolgen. Kies de scenario’s die belangrijk worden geacht.
  7. Maak een reeks grafische modellen die de relaties tussen elk scenario en de werking van het systeem weergeven; genereer voor elk model een reeks probleemstellingen.
  8. Ontwikkel voor elk gekozen scenario foutpreventie- en fouteliminatieconcepten door I-TRIZ-functies te gebruiken die bij het vastgestelde fouttype horen.
  9. Evalueer elk concept; voorspel de mogelijke schadelijke gevolgen en ongewenste nadelen van elk concept en vind daarvoor een oplossing.

 


[terug]

Softwaremodules

Zowel de AFD® Failure Analysis als de AFD® Failure Prediction-software bevatten de volgende modules:

Foutanalysevragenlijst - een middel voor het bepalen en documenteren van de basisoorzaak/basisoorzaken van een systeem- of procesfout.

Problem Formulator - een middel voor het maken van een gestructureerde beschrijving van het technologische systeem in kwestie door de functionele kenmerken en inherente zwakheden te modelleren. Met dit model genereert de Problem Formulator een reeks omgekeerde probleemstellingen waarmee de gebruiker verschillende fouthypothesen kan ontwikkelen en een lijst van directe probleemstellingen waarmee de gebruiker meerdere oplossingen kan creëren.

Voorbeeld van een model van de Problem Formulator:

  • Navigator - contextgevoelig helpprogramma voor de Problem Formulator.

Scherm van de navigator van het AFD-systeem:

  • Functiesysteem - een volledig kennisbestand met meer dan 100 functies (‘wegen naar vernieuwing’) en geschikt gebleken, aanbevolen ontwerpveranderingen voor foutpreventie en -eliminatie.

Scherm van het functiesysteem:

  • Evaluatie van de resultaten - een middel dat de gebruiker benchmarkingmogelijkheden geeft en helpt bij het bepalen van de meest effectieve oplossingsconcepten. Helpt bij het ontdekken van secundaire problemen (mogelijke nevenproducten van systeemverbetering) en het voorspellen van ongewenste gevolgen van de implementatie van een systeem.

Scherm van de resultaatevaluatiemodule

  • Voorbeelden bibliotheek - bevat meer dan 700 vernieuwende ontwerpoplossingen om de creativiteit te stimuleren en vernieuwende oplossingsconcepten te lanceren met behulp van door de gebruiker gecreëerde analogieën.

Voorbeeld van een AFD-afbeelding:

  • Innovatiegids - een compendium van meer dan 150 artikelen over fysische, chemische en geometrische gevolgen, nuttig voor het oplossen van technologische problemen die betrekking hebben op foutmechanismen en het analyseren van fouten waarvan de mechanismen onbekend zijn. Met meer dan 1000 technische toepassingen.

Scherm van de vernieuwingsgidsmodule van de Ideation Failure Analysis-software:

[terug]

Systeemeisen:

  • Microsoft Windows™ 95 of hoger
  • VGA-monitor (resolutie 800 x 600; 256 kleuren)
  • 16 MB RAM
  • 10 MB vrije ruimte op de harde schijf